Hallo allemaal,
Tot u schrijven de vermoeide maar voldane Katrijn en Sam.
Zoals aangekondigd hebben we vandaag een hele dag in het hooggebergte gezeten. We deden de Tongariro Crossing.
Het begon allemaal vroeg deze ochtend (pick-up om 6u15). Daarna werden we met de bus naar de start van het traject gevoerd. Om 8u begonnen we met de eigenlijke wandeling ... alhoewel wandeling ... op sommige plaatsen trok het meer op alpinisme dan een bergwandeling.
Maar het uitzicht was prachtig. De eerste kilometers waren op de flanken van de Ngauruhoe berg (Mount Doom uit LOTR) en doordat het landschap bezaaid ligt met lavastenen heb je echt de indruk dat je door de Gorgoroth vlakte (zie LOTR) loopt. Echt fantastisch.
Een uurtje verder begon de "devils staircase". We kunnen u verzekeren: het is zijn naam waardig. Meer dan 200m steil (heel steil) klimmen.
Eenmaal boven aan de krater, konden we kiezen om de top van de Tongariro volledig te beklimmen (behoort eigenlijk niet tot de 'crossing'). Uiteraard zijn wij naar boven gegaan. Na nog een uur alpinisme langs steile smalle paden, al dan niet volledig besneeuwd, waren we op de top van de Tongariro.
De terugweg ging gelukkig een stuk makkelijker, al was het serieus oppassen geblazen met die smalle, steile, besneeuwde 'paden' (veel pad was er eigenlijk niet aan).
De crossing bracht ons verder nog langs enkele prachtige bergmeren en vulkaankraters in alle kleuren. Voor zij die het al vergeten waren: de hier genoemde bergen (Tongariro en Ngauruhoe) zijn vulkanen.
De totale wandeling (18km, plus nog eens onze beklimming van de Tongariro) laat ondertussen wel zijn sporen na. We hebben op het einde wat afgezien om er te geraken. Vooral omdat we met tijdsdruk liepen. We moesten voor 16u30 op de eindparking zijn, anders is de bus weg. En omdat we 2u extra gewandeld hebben (beklimming van Tongariro) was dit wat krap. De laatste uren was het dus wandelen (lopen) zonder rustpauzes.
We hebben ons vanavond dan maar eens goed verwend en nog eens bij onze favoriete Italiaan gaan eten.
Morgen trekken we naar Wellington om vrijdag het Noord-eiland definitief achter ons te laten.
Sweet is ...
Katrijn en Sam
PS @ GDJA: succes met FAT deze week. Ik duim dat ze mogen mislukken, zodat jullie de uitstel kunnen verkrijgen :)
PS2: nog altijd geen foto's ... hopelijk heeft de volgende camping wel een toegankelijke usb-poort.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Dag Katrijn en Sam,
samen met Edmond heb ik naar jullie foto's gekeken. Hij vond het leuk om te zien waar jullie zaten om de kaart. Hij wenst jullie nog een goede reis.
Het was druk in het cybercafé. 4 van de 5 pc's waren bezet(3 bewoners en 1 iemand van buitenaf). ik wist niet waar eerst gekeken, maar het is wel leuk dat het drukker wordt en dat meer bewoners interesse tonen.
Ik wens jullie nog veel plezier op jullie fantastische reis. via deze weg kunnen we meegenieten en achteraf met de foto's kunnen we alles opnieuw beleven, met commentaar erbij. genier ervan
Groetjes
Ann
Dag Katrijn en Sam
Net als zoveel anderen lees ik ook bijna dagelijks jullie avonturen. Maar nu dus ook eens een reactie.
Het lijkt allemaal heel indrukwekkend wat jullie doen (zelfs zonder foto's op te zoeken, jullie beschrijvingen zijn al genoeg om het je in te beelden), en ik ben ook wel een beetje jaloers op zo'n reis.
Trouwens, mochten jullie vrijdagavond nog niets te doen hebben, ik geef er eentje in een jullie welbekend café, dus jullie zijn ook welkom ;-) Wie weet vind je daar in al die magische landschappen van LOTR wel een "tele-afstand-machine"-achtige krater waardoor je even over en weer kan glippen :-)
Geniet nog verder van jullie reis!
Groetjes
Hannelore
Dag super actieve alpinisten ,
vermoeid, maar toch voldaan.
Een grote proficiat Sam en Katrijn voor jullie prestatie: beklimming van de Tongariro en vooral die'devils stairase' Ik moest wel eventjes mijn adem inhouden, toen ik las,"meer dan 200m heel steil klimmen, alpinisme langs steile smalle paden soms besneeuwd. Ik krijg er rillingen van ! Jullie hartritme steeg ook zeker? Vooral naar het einde toe , lopen om jullie bus te halen! Ik ken dit. Ook al reeds meegemaakt. Wat kan een bus toch een veilig en rustig gevoel geven hé?
In ieder geval ik ben blij dat jullie heelhuids zijn toegekomen. Hoe hebben jullie dat allemaal doorstaan. Die stevige Italiaanse maaltijd hebben jullie zeker en vast verdiend.
Van de rustige natuur naar het drukke Willington.
Gegoogeld naar Willington.
ook de 'windy city' genoemd. het ziet er een levendig centrum uit met veel kunst langs de haven. Voorzeker de moeite waard!
Een goede nachtrust in Wellington en geniet morgen van de overzet naar Picton: The top of the South Island. Enjoy the surrounding beauty of the myrad(ontelbare)green coves.(kreken)
Nog een leuke dag, hopelijk niet te vermoeiend.
So long. Take care of yourselves and have sweet dreams
Haere ra
mum Mia
Ps: is het bij jullie nu ook volle maan als bij ons?
Heel spannend om jullie avonturen telkens van nabij te kunnen volgen! Misschien moet ik toch even opa ervan weerhouden om jullie verslag van de crossing te lezen... :-). Hij heeft bij wijze van spreken al hoogtevrees... in de kelder (is vast de reden waarom zij ooit "plat" gebouwd hebben... zonder kelder).
Op maar weer naar jullie volgende ondekking!
papa Jan
Hey Katrijn en Sam,wat spannend jullie reis.We gaan er zelf even voor 2 dagen tussenuit met Gilles,het is niet zover als jullie maar het is toch even er tussenuit,we gaan naar disneyland bij Mickey.Alee tot binnen een paar dagen he.
Een reactie posten