Onze reis was ... DOL FIJN!

Kia ora!

Onze laatste dag van de huwelijksreis zit er op. En wat voor een dag ...
We gebruikte enkele dagen geleden al eens de titel 'ICECOOL', wel die zou voor vandaag nog meer van pas zijn.

Om 11u30 hadden we onze afspraak met Blackcats. Deze firma is de enige hier in Akaroa waar je met dolfijnen kunt zwemmen.
Alle drie de reisgidsen die we meehadden (en die ons de voorbije 4 weken fantastisch hebben bijgestaan met goede raad) waren maar matig positief over het dolfijnzwemmen. De ondertoon in alle artikels was van 'stel je er niet teveel bij voor'. Doch wij met volle moed er naar toe.

We kregen allebei een 'wet suit' aangepast tegen het koude water. Spannend (letterlijk)! Zij die dat nog nooit aangehad hebben, probeer maar eens ... een belevenis op zich. We werden ook voorzien van zwemschoenen en duikbril met snorkel. Vervolgens gingen we aan boord van de 'Cat2'. Een snelle jet-boot speciaal gemaakt voor dolfijn swimming. Het is eigenlijk een catamaran (2 vlotters) en had geen schroefmotor, maar jetmotoren. Dus geen enkel bewegend onderdeel (schroef) onder de waterspiegel om de dolfijnen en de zwemmers dicht bij de boot niet te verwonden.
Na een 20-tal minuutjes varen lagen we ergens midden in de baai, op de uitkijk naar dolfijnen. Hier in de buurt van Akaroa verblijven de "Hector-dolfijnen". Dit is de kleinste soort dolfijnen, slechts 1.5m lang met een zwarte rugvin. Deze komt enkel voor in NZ (en dus NIET in het Boudewijnpark!) en is (zoals zoveel dieren hier) met uitsterven bedreigd doordat er enorm veel sneuvelen in de visnetten.
Na een paar minuutjes stil liggen met de boot, zagen we al een paar groepen (oftewel 'pods') dolfijnen. De Hector dolfijn zwemt in groepen van 2 tot 5 dolfijnen. Wij met de boot richting de gespotte pod en we kregen een "positieve reactie" van hen. Ze kwamen nieuwsgierig op de boot af en bleven rond ons zwemmen. Dit was een vereiste vooraleer we het water in mochtten. Als ze afwijzend wegzwemmen, of als er baby-dolfijnen bij zijn, wordt er niet gezwommen omdat de groep het dan afwijst (en hun baby beschermd ... logisch). Maar we hadden dus geluk.
De wet-suits werden dus dichtgeritst en via de ladder voorzichtig het ijskoude water van de stille oceaan in. Ijskoud is hier een 10-tal graden. We verzekeren jullie: als je daar in gaat zonder zwemvest en dus direct totaan het hoofd onder zit, dat slaat op de ademhaling alsof er een rots op je longen drukt. Ademen lukt amper. Gelukkig doet de wet-suit na enkele minuten zijn werk en wordt het wat draaglijker.

Daar lagen we dan met 9-zwemmers te spartellen in een grote cirkel, met de boot op gezichtsafstand. Na enkele minuten kwamen de eerste dolfijnen eens nieuwsgierig 'piepen' wat daar in het water lag. Nadat de ene 'pod' dolfijnen ons gezien had, kwamen andere pods uit de buurt ook eens kijken. De Hector dolfijn is een heel nieuwsgierige en speelse dolfijn en is dus dolblij met wat 'volk' in het water. Met tussenpauzes van enkele minuten, kwamen ze tussen ons door zwemmen, soms een 10-tal tegelijk. Ze zwemmen tussen de groep door, zodat ze rakelings langs je passeren. Indrukwekkend zicht! Met de duikbril konden we ook onderwater kijken, maar ondanks dat het water helblauw is, kan je maar 1 meter ver zien. Dus je moest wachten tot de dolfijn vlakbij was.
Wij moeten de reisgidsen hierover toch tegenspreken. Voor ons was dit een fantastische ervaring.

Na ruim 45min in het koude water, en nadat er talloze dolfijnen gepasseerd zijn, gingen we terug aan boord voor wat warm water (in de wet-suite) en een warme choco. Achteraf nog een warme douche en nagenieten van de belevenis.

Nadien nog een laatste natuurwandeling gemaakt hier in Akaroa en afgesloten met ons laatste restaurantbezoek.
Ook de Pinot Gris is ondertussen volledig geledigd. We zijn dus klaar voor het vertrek, al is het bij allebei met heel veel spijt in het hart. Vakantie is nooit lang genoeg ... en 4 weken is een mooie lange periode ... maar we zouden zonder twijfel nog eens 4 weken willen blijven. Nieuw-Zeeland is gewoon een prachtig land, in alle aspecten. We zijn het er ondertussen al over eens dat NZ niet de exclusiviteit heeft op de landschappen (we zijn ervan overtuigd dat je vele landschappen op andere plaatsen ter wereld ook kunt bewonderen), maar het heeft zeker wel de exclusiviteit over de verscheidenheid van de landschappen. Als je hier 50km rijdt kom je in een totaal ander landschap ... en alle soorten landschappen komen aan bod.

Morgenvroeg vertrekken we dus terug richting Christchurch, waar we om 15u15 onze vlucht naar Melbourne hebben. We proberen vanop de verschillende luchthavens nog een paar berichtjes te posten.

Deze blog (onze eerste) was voor ons ook een leuke belevenis. Vooral de vele reacties verwonderden ons. Waarschijnlijk zijn er ook veel mensen die deze blog 'anoniem' gevolgd hebben omdat er nu niet direct iets was om op te replyen. Het zou voor ons leuk zijn te weten dat ook jij deze blog volgde. Misschien een korte reply op dit berichtje met enkel je naam zodat we onze vele supporters kennen.

Vele groeten ... en als je ooit nog eens een goeie vakantiebestemming zoekt: NIEUW ZEELAND!
Katrijn en Sam

PS: er is nog een laatste set foto's toegevoegd aan de picasa pagina.